Op  15 april reisden wij naar het landelijke Zuid-Limburgse Voerendaal om, als enige van de Dames A-jeugd, de laatste wedstrijd te spelen tegen Gemini. We stonden 1 punt achter op Margraten en Noav. Bij winst zouden wij kampioen worden in de Nederlandse Handbal Verbond. We wisten dus wat te doen.

Voor aanvang van de wedstrijd had coach Dominique extra zuurstof in de aderen van alle speelsters gespeecht. Hij wou onze sterke punten in elke fase van de wedstrijd terug zien. Goed verdedigen als één blok en snel counteren. De scheidsrechter floot de eerste helft op gang en al snel liepen wij 2-6 uit met enkele mooie acties en doelpunten. De vele meegereisde supporters zorgden voor de nodige decibels bij elke goede actie en doelpunt met trommel en kartonnen handklappers en werd de DHCO-vlag fier in de lucht gestoken. Top was dat!

Op hetzelfde elan gingen we door en bij de rust stonden de cijfers 6-15 op het scorebord te blinken. We waren technisch, tactisch en fysiek de sterkere ploeg.

In de tweede helft bleven we ons inzetten om in onze laatste wedstrijd een mooi resultaat te behalen. Na 20 minuten zagen we 10-24 schitteren op het scorebord, maar dat had hoger kunnen zijn als de palen en deklat van het doel niet in de weg hadden gestaan. Nog 10 minuten om de 30 te halen maar diezelfde lat en paal verhinderde dat. Eindstand 13-27. De DHCO-meisjes M19 zijn kampioen Dames A-jeugd NHV.

We kregen nog een fles met chocolade snoepjes van Gemini en in de kleedkamer ontvingen wij allemaal een beker van onze fiere coach Dominique. Samen hebben wij geklonken en gedronken op deze collectieve prestatie.

Kampioen zijn is plezant, olé olé. Op naar de finale VHV M19.

(Verslag: Fien Geunens)